2007.06.02

ไม่อยากเลิกกับโอ๊ต แต่ก็ไม่อยากร้องไห้แล้ว มันต้องเลือกทางเดียวสินะ 
ก็น่าจะรู้ตัวว่าไม่ควรมีแฟน บอกตัวเองเสมอๆ "เป็นแฟนที่ดีัไม่ได้หรอก เธอน่ะ" ก็ย้ำเสมอ แล้วทำไมถึงทำลงไปนะ 
รู้สึกเกลียดตัวเอง 
เก้าเดือนที่ผ่านมา มีทั้งสุขทั้งทุกข์ จำความสุขได้ดี ทุกข์ไม่ค่อยอยากจำก็ไม่จำ
รักโอ๊ตว่ะ รักชิบหาย รักเท่าที่ผู้หญิงคนนึงจะรักผู้ชายได้ ไม่อยากเลิก  อยากอยู่กับคนนี้
เคยไม่อยากแต่งงาน แต่กับโอ๊ตอยากแต่ง เพราะรัก เพราะว่ารักเหลือเกิน
แต่เรามันโลภ ยังไงก็ไม่พอสินะ ใครมันจะรักเราได้ รักได้เท่าที่เราต้องการ จะมีไหม? มีก็แค่ตัวเองนั่นแหละ 
ทั้งๆที่รู้ก็ยังคบโอ๊ต แล้วก็มานั่งร้องไห้ มานั่งเสียใจ เพราะเขาตอบสนองเราทั้งหมดไม่ได้
ก็รู้นะ มันไม่มีหรอกโลกนี้น่ะ คนที่จะรักเรา ทำให้เราได้เท่าที่ต้องการ รู้นะ ทั้งๆที่รู้ แต่ก็ยังไม่รักคนอื่น
มันจะจบยังไงกันนะ สงสารตัวเอง แล้วก็สงสารโอ๊ต ไม่อยากเลิกเลยจริงๆ แต่ก็กลัวตัวเอง
ถ้าวันนึง รักจนทนไม่ไหว ฆ่าตัวตายล่ะ? ตอนนี้ก็แทบทนไม่ไหวแล้ว เพราะรักจริงๆ เหนื่อยชิบเป๋ง มานั่งร้องไห้ มานั่งเครียด
จำได้เคยมีคนพูดว่า "ที่ทำอยู่เนี่ย สนุกไหม" ตอนนั้นเรื่องอะไรจำไม่ได้ ความรักนี่แหละ ไปชอบใครซักคน
มันไม่สนุกเลยว่ะ กูทรมานมากเลย ทำไมกูต้องมานั่งร้องไห้ นั่งเช็ดขี้มูกตัวเอง มาเจ็บปวด
อยากจะกรีดแขนตัวเองทุก สองวินาที อยากจะไปหาเดี๋ยวนี้ อยากจะตายไปเลยจะได้ไม่เจ็บ
ทรมานจริงๆ ฝั่งนู้นรู้ไหม? คงลืมไปแล้วว่ากูเป็นคนคิดมากระดับไหน คงลืมไปแล้ว  รักกูหรือเปล่าก็ไม่รู้ บอกกันหน่อยไม่ได้ใช่ไหม?
นี่กูรออะไรอยู่เนี่ย? รอฟังว่าโอ๊ตขอแต่งงาน? ฝันเหรอ? ทำเหมือนไม่รู้จักโอ๊ต รู้จักสิ กูรู้ กูเข้าใจ เพราะรู้ว่าเป็นยังไง กูเลยร้องไห้นี่ไง

***********************************************

ข้างบนเป็นไดอารี่ที่เขียนลงสมุด
เอามาลงเพราะว่าจะบอกว่า
ความคิดที่เลิกกันไม่ได้มีแค่โอ๊ต
ขอร้อง
อย่าโทษโอ๊ต
ถ้าจะโทษ โทษเราแล้วกัน
เพราะเราไม่สามารถอยู่ข้างโอ๊ตได้เอง

สัญญาว่าเอนทรี่นี้จะเป็นเอนทรี่สุดท้ายที่นี่ที่จะเขียนถึงโอ๊ต
คงต้องเลือกจบแล้วจริงๆ

แค่นี้แหละ
เพื่อนทุกคนที่เคยสนับสนุน ความรักของเรา
ขอบคุณมาก
จะดีใจ ถ้าทุกคนช่วยกลับไปเขียนสเปซ ไดอารี่ หรืออะไรของตัวเอง
เหมือนที่เคยอัพตอนที่เราคบกัน
ถ้าทำได้จะดีใจจริงๆ
(ไม่มีเหตุผลอะไร แค่อยากไปอ่านเฉยๆ)

ดีใจได้เลย ไอ้แนฟกลับมาแล้ว
(แต่จะดีใจกันหรือเปล่านะ?)

จะบอกว่ายาวเว่อร์ อ่านไม่ไหวไม่ว่าจ้ะ
แต่ถ้าอ่านเม้นท์หน่อยนะ
อันอื่นไม่เม้นท์ไม่ไร อันนี้เม้นท์หน่อยนะๆ

เมื่อวานไปทัศนศึกษามา
กำหนดการของโีรงเรียนคือ ไปดูคาบูกิแล้วล่องเรือไปอาซากุสะ
ส่วนกำหนดการไอ้แนฟคือ ไปฮาราึูจูกุและชินจูกุ

เลือกชุดนานมาก
อยากใส่สีสดๆ เพราะจะถ่ายรูปให้แม่ดูด้วย
แม่ชอบให้ใส่สีสดใส ไม่ชอบดำหมองหม่น
สุดท้ายเลือกเสื้อน้องกระต่าย (อีกแล้ว) กับกระโปรงของBPN
ซื้อมาชาตินานแล้ว เพิ่งได้ใส่เฮอะๆ
แต่ว่าไม่ได้ใส่ปลอกขานะ ลืมอ่ะ ลืมไปเลยว่าเซ็ตมันมีปลอกขาด้วย
ก็ใส่ถุงเท้าลายกะปลอกแขน
(เหมือนรีชุดตอนไปโอซาก้าเลย เอาไว้ลงรูปวันหลังนะ)

นั่งรถไปก็หลับๆตื่นๆ เพราะก่อนนั้นนอนดึกนิดหน่อย

ถึงที่ดูคาบูกิ เป็นเหมือนโรงละคร อ่านว่าอะไรไม่รู้อ่านไม่ออก
[เพื่อนบอกว่า　国立劇場-こくりつげきじょう]
โอ้แม่เจ้า ร้อนเว่อร์
เด็กนักเรียนมัธยมปลายเยอะเว่อร์ ผู้ชายผู้หญิงเพียบ
แน่นอน ไอ้แนฟเน้นผู้ชาย กรั๊กๆๆๆๆๆ
ก็ยังเด็กอ่ะนะ แต่บางคนก็ฉายแววหล่ออยู่ อิอิ

ที่น่านอนหลับเว่อร์
เขาก็ออกมาอธิบายนู่นนี่
เสียงมีำพลังดีจัง
พอดูแล้ว อยากเล่นละครเวทีขึ้นมาทันที
(เคยเล่นนะคะ แล้วก็เคยอยากเรียนแบบจริงจัึงด้วย)
ก็ว่าไป
พอเริ่มเล่น ความง่วงเริ่มครอบงำ
แต่ก็สนุกดีนะ
ชอบ เพราะทั้งหมดเป็นผูู้ชายเล่น เฮอะ กูชอบ
แล้วแบบ เล่นก็สนุกดี เป็นเรื่องที่ขอไม่เล่า เพราะยาวเว่อร์
(เล่นไม่นานหรอก แต่อธิบายท่าทางจะยาว)

เลิกก็กินข้าวกล่องบนรถ
ไม่อร่ิอยเว่อร์ แต่ก็เยอะเว่อร์เหมือนกัน
ดีว่าเอากล่องไปเก็บกลับเลย งกเว่อร์

ไปนั่งเรือค่ะ
ก่อนขึ้นก็ถ่ายรูปเยอะเว่อร์ แดดยังแรงเว่อร์เหมือนเดิม
ขึ้นไป ตอนแรกจะหาที่นั่ง
แต่ว่าด้านหลังมันสวยกว่า ลมโกรกด้วย
อีกอย่าง
สายตาอันว่องไวของไอ้แนฟ โฟกัสคนหล่อไว้แล้ว
แม่งงงงงงงงง น่ารักเว่อร์
แบบเซอร์ๆดีอ่ะ
เหมือนเพิ่งกลับมาจากเที่ยว เพราะมีกระเป๋าเดินทางด้วย
มากับเพื่อนสามคน
โฮกกกกก คือ ยืนแอบดูนานมาก ให้เพื่อนถ่ายรูปให้ด้วยอ่ะ
ไม่กล้าถ่ายเอง
ตอนลง แยกกัน แอบเศร้า ฮ่าๆๆๆ
แต่เขาตัวเตี้ยเว่อร์เหมือนกันนะ

แล้วก็แยกกลับ ไม่กลับกับรถโรงเรียน แหม ได้ประหยัดค่ารถเข้่าเมืองนี่นา
ก็ไปกับเพื่อนอีกกลุ่ม
ไปอาซากุสะก่อน ตั้งกะอยู่ญี่ปุ่นไม่เคยไปเลยอ่ะนะ
ก็ได้ถ่ายรูป
พอเข้าข้างในก็ถ่ายๆๆๆๆ
ก่อนเข้า อ่ะ เอาอีกรูป ให้เพื่อนถ่ายให้
ทำท่า ฮารุฮิ (เป็นการ์ตูนอ่ะ)
แล้วมีคนบอก
"เฮ้ยๆ ไอ้คนบนเรือที่แกบอกว่าหล่อมา"
หันไป มาจริง กรี๊ดดดด ไอ้ที่เก็กนี่แบบ ไม่ออกเลย เขิน
ฮ่าๆๆๆ เขาเตี้ยเว่้อร์จริงๆ
กะว่าเจออีกที กูขอเบอร์แน่นอน แต่ไม่เจอ กรั๊กๆๆๆๆ

ก็เข้าไปไหว้
อืมเสี่ยงเซียมซีด้วยอ่ะ ได้โชคดีมาก
ถ้าเป็นจริงคงดี
ช่วงนี้รู้สึกแย่ๆชอบกล
แต่ได้เจอคนหล่อนี่ ดีแล้วแหละ อิอิ

จากนั้นไปฮาราจูกุ
เดินไปเข้า　Body Line ก่อนเลย
แล้วก็เสียเึงินเลย ฮ่าๆๆๆ
คนขายเป็นคนเดิมเหมือนคราวก่อน น่ารัก ชอบ
เป้นคนที่แต่งโลลิขึ้นเว่อร์
แล้วชุดที่ได้งวดนี้ก็คุ้มเว่อร์ เป็นเซ็ตเลย
(ไม่บอกราคาจ้ะ เด๊ยวโดนด่าว่าโง่)
ได้่ข่าวว่า ชุดก่อนยังไม่ได้ใส่เลย เอิ้ก
(อันก่อนมะใช่้ชุดนะ กระโปรงต่างหาก)

จากนั้น น้องเอแสนดีที่เรากิ๊กอยู่
(กูกิ๊กข้างเดียว น้องไม่เกี่ยวแต่อย่างใด ขำขำ)
ออเดอร์ของมา เป็นเสื้อของ Sex Pot

ก็เลยเดินไปดู
เอ พี่รักมึงงงงงงงงงงงงงงง
แม่ง คนขายหล่อเว่อร์พระ้เจ้า น่ารักสุดๆอ่ะ
เข้าไปแบบ เออ น่ารักว่ะ
(เำพื่อนที่ไปด้วย คอนเฟิร์มค่ะ แต่เขาเจาะปาก เพื่อนไม่ชอบ
ไม่ไร กูชอบค่ะ)
แล้วพอเอาใบออเดอร์ให้เขาหาให้
เขาก็แบบกระวีกระวาดหาเลยนะ เซอร์วิซเว่อร์
(จริงๆ ตอนนั้นไม่มีลูกค้าอ่ะ คงว่าง)
ก็หาอันที่อยากได้มากๆไม่ได้ เลยเอาอันที่หาได้มา
คือ ตอนหาเขาก็ถามว่าเราเข้าใจภาษาญี่ปุ่นไหม
พูดช้าๆชัดๆ
น่ารักเว่อร์
แล้วถามเขาว่ามีไซส์ไหน
เขาบอกมีเอสกะเอ็ม
เราก็ดูๆ เอบอกให้ลองวัดกับตัวเราก็ได้
ก็ทาบๆแต่ดูไม่ออก
นี่เลย ไอ้แนฟ ขอโทษคุณพนักงานรูปหล่อ ทาบกับตัวเขาเลย
แม่เจ้า เขายืดอกให้วัด
กูจะบ้าาาาาา น่ารักเว่อร์
ก็เอาไซส์เอ็มมาค่ะ
ตอนจ่ายเูงินเขาก็ชวนคุย เราก็คุยดิ แต่แบบ มองหน้าเขาตาเยิ้มเลย
(เพื่อนคอนเฟิร์ม บอกเก็บอาการเก่ง แต่ตานี่หวานเยิ้ม)
แล้วกูก็ กูก็
กูก็ขอเขาถ่ายรูปปปปปปปปปปปปปปป
ใจดีเว่อร์ ให้ถ่ายด้วย
แล้วเก็กท่าบ้าๆให้ถ่าย ขำ ภาำพสั่นเลย
ก็บอกเขา ขอแบบธรรมดาได้ไหม
เขาก็ อ่ะ ขอโทษ แล้วยืนนิ่ง
แต่มือกูมันสั่นไปตามหัวใจ แม่ง ภาำพสั่นเลย
แต่ก็ดีใจนะ น่ารัก
เอ แต้ึงนะจ้ะ อยากได้เสื้อผ้่าของ Sex pot อีกบอกได้
ค่ารถไปซื้อออกให้ อิอิ

จากนั้นก็ไปร้านที่รัก
ช่วงนี้ไ่ม่ค่อยได้ซื้ออะไรร้านที่รักเลย
อยากซื้อการ์ึตูน แต่มันหนักเว่อร์อ่ะนะ
ก็มาถ่ายสติ๊กเกอร์แทน
ก่อนนั้น พาเพื่อนอีกคนไปดูหน้าคุณพนักงานรูปหล่อ
ยืนยันอีกเสียง ว่าหล่อ
กะว่า ถ้าเดินย้อนอีกรอบไปเจอเป็นรอบสาม กูจะไปขอเบอร์
แต่ก็ไม่ได้ไปว่ะ เหอๆ

กลับมาชินจูกุ เพื่อนดูมือถือ
กลัว like an edison ปิด เพราะว่า มีคนออเดอร์ดีวีดีซาดี้มา
เลยแยกไปซื้อ
แุถวยาวเว่อร์
เพราะว่า วันนี้ออกวันออกซิงเกิ้ลของหลายวง
ไม่พอ ตอนสี่โมง เดสเปรย์มา
(ตอนนั้นกูยัง มองไอ้หล่อแต่เตี้ยที่อาซากุสะอยู่เลย)
ก็เข้าแุถว จ่ายเงิน
ปวดขาเว่อร์ เพราะว่าใส่ส้นตึกไปอ่ะนะ
จะไปร้านอื่น ดันปิดอีก ก็เลยต้องรอ

แล้วเดินไปซื้อของต่อ
กูอึดเว่อร์อ่ะ
ก็ขำขำ
ที่ทำงาน โทรมาบอกว่า อาทิตย์หน้าให้เข้าวันพุธกะเสาร์
เฮอะ ทำอาทิตย์ละสองวัน
จะพอแดกไหม แุถมลดค่าชั่วโมงกูอีก
เลวเว่อร์
หาที่ใหม่ให้ว่ิอง

ก่อนกลับกิน ซูชิ ห่วยเวอร์
ไม่ได้เรื่อง

กลับหอ
ยังเล่นเน็ตไปเจอเรื่องเศร้าเว่อร์ ที่ไม่อยากพูดถึง

อาบน้ำ
เขียนไดอารี่สมุด
(เขียนเรื่องคุณพนักงานรูปหล่อเกือนหนึ่งหน้าเต็ม
เขียนเรื่องเศร้า สี่บรรทัด กร๊ากกกกกกก กูไม่อยากร้องไห้
ไม่คิดจะดีกว่า)
ทำการบ้าน
นอน

เมื่อวานเป้นวันที่สนุกเว่อร์มากๆอ่ะ
ยังเซ็งตัวเอง
ถ้าไม่เล่นเน็ต คงไม่รู้เรื่องเศร้าเว่อร์อันนั้น

พอละ
ยาวเว่อร์อ่ะ