| Nav's profileNav's spacePhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
July 01 ส่งท้ายส่งท้ายก่อนกลับญี่ปุ่น
(สรุปญี่ปุ่นคือบ้านแก? ใช้คำว่ากลับซะด้วย)
ไปเที่ยวกับเพื่อนๆมา
แต่ถึงจะเป็นเพื่อนๆก็ไม่ครบอยู่ดีนั่นแล
เริ่มจากเช้าส่งมอบของ หาเงินค่ารถ
เจอไอ้เบนด้วย ได้คุยอะไรนิดหน่อยกับมัน ก็รู้สึกดีขึ้น
พอปูกะผึ้งมนัสมา ก็ไปหาไรกิน
แมดซ์แวะมาแป็ปนึงเพราะมีธุระ มันจะตามมาอีกทีเย็นๆ
แล้วกิก็มา เซียลก็มา
ก็นั่งแต่งหน้า สนุกสนาน
(อยากจะชอบการแต่งหน้าเหมือนกัน แต่คงเปลืองเว่อร์อ่ะนะ)
ปูให้ยืมเสื้อ เนื่องจากชุดที่เราใส่แมนไป และเหมือนวินมอไซค์
(และเสื้อนั่นตอนนี้อยู่กะเรา เสื้อเราอยู่กะปู ซวย)
เซียลให้ของขวัญเป็นสร้อยกาษานาคา เอ๊ย วิเวียน
แล้วไปซื้อคอนแทก
ออกให้เซียลไปก่อน (จะหวังได้คืนดีไหมนะ)
ซื้อของตัวเองมาด้วย สีเทากะฮาเซล
เฮอะ ลองใส่ในทันที ดูหน้าประหลาดๆชะมัด
เดินไปสยามดิส เซียลไปหาเพื่อน
แล้วไปศูนย์หนังสือจุฬาต่อ
เพราะเพื่อนเราฝากซื้อของ เลยได้ดิกตัวเองด้วย
(เพราะอันของผึ้ง เด๊ยวต้องคืน)
กิแยกตัวหลับไปซ่อมโน๊ตบุ๊ค
ผึ้งมนัสแยกตัวไปเข้าออฟฟิส
แล้วไปสวีทซิน
กินเค้ก (เหมือนเซียลกะปูจะเลี้ยง แต่เราก็ออกด้วย
เค้กที่มันสั่งอ่ะ เค้กสตอเบอร์รี่ อยากกินกันเองนี่หว่า หะนอย)
ตอนนี้พิ้งกะการ์ตูนมาแล้ว
เดินไปดูกรู๊ฟไรเดอร์ที่ลานสยามดิส
ได้ทันเพลงสุดท้าย "ถ้าปล่อยให้เธอเดินผ่าน"
เสียงบุรินทร์ดีเว่อร์ (ขนาดดูดบุหรี่ด้วยนานั่น)
แอบเสียดายนิดหน่อย
ตามด้วยเจจะขึ้น ตอนแรกเซียลจะดู
แต่พิธีกรนานเว่อร์ เลยชิ่งกัน
ก็ไปเล่นเกม เซียลตักตุ๊กตา
เราเลิกเล่นแล้ว ที่ญี่ปุ่นหมดไปเยอะเลยนะนั่น พอๆๆๆๆ
แล้วพิ้งก็ไปซื้อของขวัญมาให้เรา เป็นสมุดโน๊ต 365 วัน
(ปีนึง มันนานนะเธอ)
การ์ตูนกลับไปก่อน
แมดซ์มาแล้ว ก็เลยไปโอโซนกัน
แล้วก็อยากร้องเกะก็เลยจะไปเกะ
(ซื้อแผ่นเกะเรโทรมาแล้วจ้า ดีใจสุดขีดเลย
ได้ยินมาว่า เรโทรจะออกอัลบั๊มเดียวแล้วกลับไปใต้ดิน
จริงแท้ไม่ทราบ แต่ก็ดีนะ อิอิ)
ฝ่าฝนกันไป
(เหมือนฝ่าฟันเลยแฮะ อุปสรรค)
เนื่องด้วยหิว เลยแวะกินส้มตำกัน
(หมดไปอื้อเหมือนกัน)
จากนั้นไปเกะ
โอ๊ย ได้ห้องเดิม กุละเซ็ง ไม่ชอบอะไรซ้ำซากน่อ
เบสมาแจมด้วย
ก็ร้องกันสนุกสนานรื่นเริง ยกเว้นเพลงจบ เซ็ง
(หมดไปอื้ออีก)
ขากลับ พิ้งกลับเอง
ปู เซียล แมดซ์ ติดแท็กซี่เรากลับ
ถึงบ้าน แม่ออกแนวนอยด์ๆ เฮ้อ
เคยบอกใช่ไหม ของที่อยู่ในมือเรา มักจะเสียหาย
ทั้งเอ็มพี่สี่ มือถือ ความรัก....
ล่าสุด แว่นกูแตก!!! ลงจากแท็กซี่หล่นอ่ะ
คือ ก็หาไม่เจอในบ้าน เดาว่า หน้าบ้านแหละ
แต่... แต่... แต่เพลียเลยรีบนอน
ผลสุดท้าย ตื่นมาตอนนี้ เจ็ดโมงกว่าๆ
ออกมาดู
แสร่ดดดดดดดดดดดดดด
แตกไปแล้ว พี่ออกรถ เหยียบแบน แตกเลย
ซวยเว่อร์
เบื่อจริงๆเลย
พรุ่งนี้กลับญี่ปุ่นแล้ว
คนไปส่งมีแค่ครอบครัว
(ทำไมมันลดลงเรื่อยๆนะ)
ก็แหงหละ 6 โมงเช้าบิน ต้องไปตั้งกะตีสี่เลยม้างนั่น
ขอบคุณทุกคนที่มา
ส่วนคนที่มาไม่ได้ ไว้โอกาสหน้า
คราวหน้า เจอกันแค่เพื่อนๆกันได้ไหมอ่า
ถ้าจะมีธุระ ขอวันอื่น หรือไปทำให้เสร็จแล้วค่อยมานะ
มันขาดตอนง่ะ
นี่ก็เป็นเอนทรี่ส่งท้ายด้วย
จะไปหาที่ทำใหม่แล้วหละ
ที่นี่มีความทรงจำเยอะเกินไป
เราเป้นคนที่มีชีวิตอยู่ด้วยความหลัง
ซึ่งมีแต่คนบอกว่าไม่ดี
ขอเวลาเปลี่ยนเมลล์ เปลี่ยนตัวเองใหม่ก่อนนะ
ไม่ได้ปิดตัวเหมือนที่เคยทำ
(สามหรือสี่ครั้งวะ?)
ยังไงเราก็ยังเป็นเด็กเจร็อกอยู่ดี
(เด็ก??? พูดไม่อายปากเลยมึง) TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://i-nav.spaces.live.com/blog/cns!5E069127FC0D8447!1439.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
