Nav's profileNav's spacePhotosBlogLists Tools Help

bye bye

เลิกใช้สเปซนี้แล้วค่ะ เก็บไว้เช็กลิงค์เฉยๆ
July 06

we can make it : ARASHI

แง่ม

แปลไม่ดีเอาเลยเพลงนี้

เร่งอ่ะ

เพราะตั้งใจว่าจะแปลเพลงวันเว้นวัน

แล้ววันนี้ มีนัดแดกเหล้า (กูกินกับอย่างเดียว) กับเพื่อนๆ

ก็เลยต้องรีบปั่น

คิดจะทำอะไร ต้องทำให้ได้

 

เพราะเราสามารถทำให้มันเป็นจริงได้ !

(เอาเพลงมาหาแดกเลย)

 

ชอบเพลงนี้ ตั้งกะดูเรื่อง แบมบิโน่แล้ว

(ตอนมันจบ กูอยู่ไทย อดดู เซ็ง)

=====================================================

 

We can make it!】

過ぎ去りし日々 振り返ることも出来ずに Everyday

どれくらいまだ この道は続くだろうか? カラダに

 

感じるリズム 鼓動 翼に 迷い助走に 痛いほど愛しい

 

We can make it true 本当の夢はいつもそばにある

果てしなく 広い世界 ひとつだけ輝いた

My Dream! My Dream

We can make it! We can make it

 

あふれる涙 大切なことも気づかずに in my eyes

どれくらい前から 忘れてた気持ちなんだろう What a feeling

 

持てる限りの 力 翼に 孤独乗り越え 突き進め明日へ

 

We can make it true 揺るがない夢はいつもそこにある

果てしなく 広い世界 今すぐにつかみとれ

Your Dream! Your Dream

Oh yeah! We can make it

 

涙はきっと 悲しみの 終わりではなく 夢の足跡

心熱き 今ここから そのStory 始まる Sing the dream

 

僕はただただ黙々と DREAMと書いて「目標」と読む

想像の向こう 向こうへと go go and go でon and on

 

I said itgo go and goon and on

I said itYo-ho and goon and on

 

We can make it ture 本当の夢はいつもそばにある

果てしなく 広い世界 ひとつだけ輝いた

We can make it true 揺るがない夢はいつもそこにある

果てしなく 広い世界 今すぐにつかみとれ

Your Dream! Your Dream

================================

 

 

 

 

We can make it!】

sugisarishi hibi furikaeru koto mo dekizuni

EVERYDAY

dore kurai mada kono michi wa tsuduku darou ka? karada ni

 

kanjiru rizumu kodou tsubasani

mayoi josouni itai hodo itoshii

 

We can make it true hontou no yume wa itsumo soba ni aru

ateshinaku hiroi sekai hitotsu dake kagayaita

My Dream! My Dream

We can make it! We can make it

 

afureru namida taisetsuna koto mo kiduka zuni in my eyes

dore kurai mae kara wasureteta kimochi nandarou What a feeling

 

moterukagiri no chikara tsubasa ni kodoku norikoe tsukisusume ashita e

 

We can make it true yuru ga nai yume wa itsumo soko ni aru

Ateshinaku hiroisekai ima sugu ni tsukamitore

Your Dream! Your Dream

Oh yeah! We can make it

 

Namida wa kitto kanashimino owari dewa naku yume no sokuseki

Kokoroatsuki ima koko kara zono STORY hajimaru  Sing the dream

 

Boku wa tada tada  mokumoku to DREAM to kaite [mokuhyou] to yomu

Souzou no mukou mukou e to   go go and go de on and on

 

I said itgo go and go de on and on

I said itYo-ho and go de on and on

 

We can make it true hontou no yume wa itsumo soba ni iru

ateshinaku hiroi sekai hitotsu dake kagyaita

We can make it true yuru ga nai yume wa itsumo soko ni aru

Ateshinaku hiroisekai ima sugu ni tsukamitore

Your Dream! Your Dream

 

 

 

 

 

We can make it!】

วันเวลาที่ผ่านไป จะย้อนกลับไปก็ไม่ได้แล้ว ทุกๆวันเลย

ร่างกายนี้น่ะ จะเดินต่อไปได้อีกนานแค่ไหนกันนะ

 

รู้สึกถึงจังหวะ  ปีกที่กำลังจะพุ่งออกไป รักจนเจ็บเลย

 

เราทำให้เป็นจริงได้แน่ ความฝันที่แท้จริง อยู่ข้างๆเราเสมอ

ไม่มีวันจบแน่ โลกกว้างใหญ่ใบนี้ สิ่งนี้เท่านั้นจะยังส่องแสงต่อไป

ความฝันของผม ความฝันของผม

เราทำได้แน่ เราทำได้แน่

 

น้ำตาเจิ่งนอง ไม่รู้สึกถึงสิ่งสำคัญอะไร ในดวงตาผม

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่ลืมไปหมด ไม่ว่าจะความรู้สึกอะไร

 

มีกำลังที่ยังยึดความฝันเอาไว้  ปีกนี้จะพาให้ผ่านพ้น มุ่งไปสู่วันพรุ่งนี้

 

เราทำให้มันเป็นจริงได้  ความฝันที่ไม่สั่นไหว อยู่ที่นั่นตลอด

ไม่มีวันจบแน่ โลกกว้างใบนี้  ต่อจากนี้จับมันไว้ให้ดี

ความฝันของเธอ ความฝันของเธอ

โอ้ เย้ เราทำให้เป็นจริงได้

 

ถึงจะมีน้ำตา แต่ไม่มีทางจบแบบเศร้าแน่ๆ ยังมีร่องรอยของความฝันอยู่

หัวใจที่ร้อนแรง จากนี้ไป เรื่องราวจะเริ่มแล้ว ร้องเพื่อความฝัน

 

ผมก็แค่เงียบ แค่เขียนความฝัน และทำให้มันเป็นจุดมุ่งหมาย

จินตนาการไว้ แล้วมุ่งไปข้างหน้า ไปเลย ไปเลย ไปเลย

 

อย่างที่ผมพูด ไปเลย ไปเลย ไปเลย

อย่างที่ผมพูด ไปเลย ไปเลย ไปเลย

 

เราทำให้มันเป็นจริงได้ ความฝันที่แท้จริง จะอยู่ข้างๆเสมอ

ไม่มีวันจบสิ้น โลกกว้างใหญ่นี้ สิ่งนั้นเท่านั้นจะยังส่องแสงอยู่

เราทำให้มันเป็นจริงได้ ความฝันที่ไม่สั่นไหว จะอยู่ตรงนั้นเสมอ

ไม่มีวันจบสิ้น โลกกว้างใหญ่นี้ จับมันไว้ให้ดี

ความฝันของเธอ ความฝันของเธอ

 

===============================================

July 04

sakura mau kisetsu ni : AYABIE

桜舞う季節に』   作詞/彩冷える 作曲/彩冷える

君が見えなくて
僕も見えなくなって
こんなにも傍にいたのに
君と過ごした日々
当たり前な温もりは消えて

夏に恋をして 秋に寄り添い
冬を越えて 桜舞う春
想いよ
すれ違うなんて

君のふてくされた顔が大好きで
わざと怒らせては頭を2回撫でて両頬を軽くつねるの
まるで「ありふれた恋の歌」のような
それは2人だけの仲直りの合図

僕は形ばかりを追い求めて
肝心なものが見えなくなってた

僕が見てたのは隣で微笑む君じゃなかったんだよね

君が見えなくて
僕も見えなくなって
こんなにも傍にいたのに

作り笑顔ばかりの君に気付けなかった
ごめんね

歩幅を合わせようと息切らすを君に
速度を合わせらてあげられなかった
帰り道は 今は 2つ

「ねぇ どこかでさ 君もこの 桜を見ているのかな」

君は 「さよなら」 を言い出せないまま
こんな泣き顔は見たことがなくて
こんな時どうすればいいか
解らない僕は
ただ君の手を握る
 
それでも「ごめんね」って笑おうとする
君の笑窪に溜まる滴は海となり
飛べないびしょぬれな鳥は僕

いつもさ

君は僕を見てくれてたよね 

月は僕の言葉を青い魚と照らし
君を遠くへ連れて行きました
 
たくさんのごめんねを たくさんの大好きを
たくさんの温もりを たくさんの涙を
たくさんの思い出を たくさんの毎日を
たくさんの僕を  たくさんの君よ
「また逢えるよね」
きっと


Sakura mau kisetsu ni

Kimi ga mienakute
Boku mo mienaku natte
Konnani mo soba ni ita noni

Kimi to sugoshita hibi
Atari maena nukumori wa kiete


Natsu ni koi wo shite  aki ni yorisou
Fuyu wo koete sakura mau haru
Omoi yo
Sure chigau nante

Kimi no futekusareta kao ga daisuki de
Wazato okorasete wa atama wo nikai nade te ryouhouhou wo karuku tsuneruno
Marude ‘arifureta koi no uta’ no youna
Sore wa futari dake no nakanaori no aizu

Boku wa katachi bakari wo oimotomete
Kanjinna mono ga mienaku natteta

Boku ga mietano wa tonari de hohoemu kimi janakattan dayone

Kimi ga mienakute
Boku mo mienaku natte
Konnanimo soba ni ita noni

Tsukuri egao bakari no kimi nu kitsukenakatta
Gomenne

Hohaba wo awaseyouto iki kirasu wo kimi ni
Sokudo wo awaserate agerare nakatta
Kaeru michi wa ima wa futatsu

‘ne dokoka desa kimimo kono sakura wo miteiru no kana’

Kimi wa ‘sayonara’ wo ii dasenai mama
Konna nakigao wa mitakoto ga nakute
Konna toki dou sureba iika
Wakaranai boku wa
Tada kimi no te wo nigiru

Soredemo ‘gomenne’ tte waraou to suru
Kimi no ekubo ni  tamaru shizuku wa umi tonari
Tobenai bisho nurena tori wa boku
 
Itsumo sa

Kimi wa boku wo mite kureteta yone

Tsuki wa boku no kotoba wo aoi sakana to terashi
Kimi wo tooku e tsurete iki mashita

Takusan no gomenne wo takusan no daisuki wo
Takusan no nukumori wo takusan no namida wo
Takusan no omoide wo takusan no mainichi wo
Takusan no boku wo takusan no kimi yo
‘mata aer yone’
kitto

 

ฤดูที่ซากุระปลิดปลิว

มองไม่เห็นเธอ ตัวผมเองก็มองไม่เห็น
ทั้งๆที่อยู่ใกล้กันขนาดนี้แท้ๆ
วันเวลาที่ผ่านไปพร้อมกับเธอ
ความอบอุ่นที่เคยมีเลือนหายไปหมด

ฤดูร้อนมีความรัก ฤดูใบไม้ร่วงขยับใกล้กันมากขึ้น
ฤดูหนาวผ่านพ้นไป ซากุระปลิวในฤดูใบไม้ผลิ
คิดถึงตอนที่เราสวนทางกัน

ชอบใบหน้าเวลางอนของเธอจริงๆ
แกล้งทำให้เธอโกรธ แล้วลูบหัวเธอสองทีก่อนจะหยิกเบาๆที่แก้มทั้งสองข้าง
มันก็เหมือน “เพลงรักทั่วๆไป”
เป็นวิธีคืนดีของเราสองคนเท่านั้น

ผมไล่ตามเพียงแค่รูปร่าง
แล้วสิ่งสำคัญก็เริ่มจะมองไม่เห็น

สิ่งที่ผมเห็นก็คือไม่มีเธอคอยยิ้มอยู่ข้างๆอีกแล้ว

มองไม่เห็นเธอ ไม่เห็นตัวผมเช่นกัน
ทั้งๆที่อยู่ใกล้กันขนาดนี้แท้ๆ

ไม่ได้สนใจเธอที่คอยสร้างรอยยิ้มให้เลย ขอโทษนะ

เดินข้างๆกัน แต่เธอถอนหายใจอยู่
ผมเองก็ไม่ได้ก้าวเดินไปด้วยความเร็วเท่าๆเธอ
ตอนนี้ ถนนที่จะไปเลยกลายเป็นสองทาง

“นี่ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เธอก็คงเห็นซากุระเหมือนกันสินะ”

เธอไม่ได้พูดออกมาว่า “ลาก่อน”
ไม่เคยเห็นใบหน้าที่อาบน้ำตาขนาดนี้มาก่อน
เวลาอย่างนี้ควรจะทำอย่างไรดี
ผมที่ไม่รู้อะไรเลย
ทำได้แค่กุมมือเธอเอาไว้

ถึงอย่างนั้นแล้ว  ก็ทำได้แค่หัวเราะแล้วพูดว่า “ขอโทษนะ”
หยดน้ำตาร่วงมาที่ลักยิ้มของเธอราวกับทะเล
นกตัวเล็กที่เปียกปอนบินไม่ได้แล้วคือผมเอง

ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม

เธอยังคงมองผมเสมอ
 
ดวงจันทร์ส่องแสงให้คำพูดของผม(กับปลาสีน้ำเงิน)
พาเธอไปยังที่ที่ห่างไกล

ขอโทษจริงๆ ชอบมากๆ
อบอุ่นที่สุด น้ำตาล้นเอ่อ
คิดถึงมากมาย ทุกๆวัน
ผม เธอ
“ยังพบกันได้อีกสินะ”
ตลอดไป

 

------------------------------------------------

แปลได้ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่
แต่เป็นเพลงที่เราชอบอีกเพลงนึงอ่ะนะ
ก็ไม่เข้าใจวงนี้เลย มีอะไรกับปลาเป็นพิเศษหรือเปล่าวะเนี่ย?

July 01

ส่งท้าย

ส่งท้ายก่อนกลับญี่ปุ่น
(สรุปญี่ปุ่นคือบ้านแก? ใช้คำว่ากลับซะด้วย)
ไปเที่ยวกับเพื่อนๆมา
แต่ถึงจะเป็นเพื่อนๆก็ไม่ครบอยู่ดีนั่นแล
 
เริ่มจากเช้าส่งมอบของ หาเงินค่ารถ
เจอไอ้เบนด้วย ได้คุยอะไรนิดหน่อยกับมัน ก็รู้สึกดีขึ้น
 
พอปูกะผึ้งมนัสมา ก็ไปหาไรกิน
แมดซ์แวะมาแป็ปนึงเพราะมีธุระ มันจะตามมาอีกทีเย็นๆ
แล้วกิก็มา เซียลก็มา
ก็นั่งแต่งหน้า สนุกสนาน
(อยากจะชอบการแต่งหน้าเหมือนกัน แต่คงเปลืองเว่อร์อ่ะนะ)
ปูให้ยืมเสื้อ เนื่องจากชุดที่เราใส่แมนไป และเหมือนวินมอไซค์
(และเสื้อนั่นตอนนี้อยู่กะเรา เสื้อเราอยู่กะปู ซวย)
เซียลให้ของขวัญเป็นสร้อยกาษานาคา เอ๊ย วิเวียน
 
แล้วไปซื้อคอนแทก
ออกให้เซียลไปก่อน (จะหวังได้คืนดีไหมนะ)
ซื้อของตัวเองมาด้วย สีเทากะฮาเซล
เฮอะ ลองใส่ในทันที ดูหน้าประหลาดๆชะมัด
 
เดินไปสยามดิส เซียลไปหาเพื่อน
แล้วไปศูนย์หนังสือจุฬาต่อ
เพราะเพื่อนเราฝากซื้อของ เลยได้ดิกตัวเองด้วย
(เพราะอันของผึ้ง เด๊ยวต้องคืน)
กิแยกตัวหลับไปซ่อมโน๊ตบุ๊ค
ผึ้งมนัสแยกตัวไปเข้าออฟฟิส
 
แล้วไปสวีทซิน
กินเค้ก (เหมือนเซียลกะปูจะเลี้ยง แต่เราก็ออกด้วย
เค้กที่มันสั่งอ่ะ เค้กสตอเบอร์รี่ อยากกินกันเองนี่หว่า หะนอย)
ตอนนี้พิ้งกะการ์ตูนมาแล้ว
 
 
เดินไปดูกรู๊ฟไรเดอร์ที่ลานสยามดิส
ได้ทันเพลงสุดท้าย "ถ้าปล่อยให้เธอเดินผ่าน"
เสียงบุรินทร์ดีเว่อร์ (ขนาดดูดบุหรี่ด้วยนานั่น)
แอบเสียดายนิดหน่อย
ตามด้วยเจจะขึ้น ตอนแรกเซียลจะดู
แต่พิธีกรนานเว่อร์ เลยชิ่งกัน
ก็ไปเล่นเกม เซียลตักตุ๊กตา
เราเลิกเล่นแล้ว ที่ญี่ปุ่นหมดไปเยอะเลยนะนั่น พอๆๆๆๆ
แล้วพิ้งก็ไปซื้อของขวัญมาให้เรา เป็นสมุดโน๊ต 365 วัน
(ปีนึง มันนานนะเธอ)
การ์ตูนกลับไปก่อน
 
แมดซ์มาแล้ว ก็เลยไปโอโซนกัน
แล้วก็อยากร้องเกะก็เลยจะไปเกะ
(ซื้อแผ่นเกะเรโทรมาแล้วจ้า ดีใจสุดขีดเลย
ได้ยินมาว่า เรโทรจะออกอัลบั๊มเดียวแล้วกลับไปใต้ดิน
จริงแท้ไม่ทราบ แต่ก็ดีนะ อิอิ)
ฝ่าฝนกันไป
(เหมือนฝ่าฟันเลยแฮะ อุปสรรค)
 
เนื่องด้วยหิว เลยแวะกินส้มตำกัน
(หมดไปอื้อเหมือนกัน)
จากนั้นไปเกะ
โอ๊ย ได้ห้องเดิม กุละเซ็ง ไม่ชอบอะไรซ้ำซากน่อ
เบสมาแจมด้วย
 
ก็ร้องกันสนุกสนานรื่นเริง ยกเว้นเพลงจบ เซ็ง
(หมดไปอื้ออีก)
 
ขากลับ พิ้งกลับเอง
ปู เซียล แมดซ์ ติดแท็กซี่เรากลับ
 
ถึงบ้าน แม่ออกแนวนอยด์ๆ เฮ้อ
 
เคยบอกใช่ไหม ของที่อยู่ในมือเรา มักจะเสียหาย
ทั้งเอ็มพี่สี่ มือถือ ความรัก....
ล่าสุด แว่นกูแตก!!! ลงจากแท็กซี่หล่นอ่ะ
คือ ก็หาไม่เจอในบ้าน เดาว่า หน้าบ้านแหละ
แต่... แต่... แต่เพลียเลยรีบนอน
ผลสุดท้าย ตื่นมาตอนนี้ เจ็ดโมงกว่าๆ
ออกมาดู
แสร่ดดดดดดดดดดดดดด
แตกไปแล้ว พี่ออกรถ เหยียบแบน แตกเลย
ซวยเว่อร์
เบื่อจริงๆเลย
 
พรุ่งนี้กลับญี่ปุ่นแล้ว
คนไปส่งมีแค่ครอบครัว
(ทำไมมันลดลงเรื่อยๆนะ)
ก็แหงหละ 6 โมงเช้าบิน ต้องไปตั้งกะตีสี่เลยม้างนั่น
 
ขอบคุณทุกคนที่มา
ส่วนคนที่มาไม่ได้ ไว้โอกาสหน้า
คราวหน้า เจอกันแค่เพื่อนๆกันได้ไหมอ่า
ถ้าจะมีธุระ ขอวันอื่น หรือไปทำให้เสร็จแล้วค่อยมานะ
มันขาดตอนง่ะ
 
นี่ก็เป็นเอนทรี่ส่งท้ายด้วย
จะไปหาที่ทำใหม่แล้วหละ
ที่นี่มีความทรงจำเยอะเกินไป
เราเป้นคนที่มีชีวิตอยู่ด้วยความหลัง
ซึ่งมีแต่คนบอกว่าไม่ดี
 
ขอเวลาเปลี่ยนเมลล์ เปลี่ยนตัวเองใหม่ก่อนนะ
ไม่ได้ปิดตัวเหมือนที่เคยทำ
(สามหรือสี่ครั้งวะ?)
ยังไงเราก็ยังเป็นเด็กเจร็อกอยู่ดี
(เด็ก??? พูดไม่อายปากเลยมึง)
June 29

HBD

วันเกิดแล้วจ้า
ปีนี้ขอให้+1-1แล้วกันนะ
ไม่ขออะไรมาก
ไม่โลภหรอก
 
สำหรับท่านใดสงสัยในอายุ
ว๊าย
อายุเป็นเพียงแค่สายลมฝ่านพัดไป
ขำขำ
 
29มิถุนายน
วันดีนะ
(ปีที่แล้วไปตัดผมวันนี้ ปีนี้ก็ว่าจะไปตัดผม เหอๆ)
 
EDIT
เพิ่มเติม
 
ปีนี้ได้คำอวยพรแรกจากเบสพัลส์
โคตรจะดีใจ
แฮปล่วงหน้าตั้งแต่เมื่อวาน กร๊าซซซซซ
นอกนั้นก็ไปตามจิกมาว่า วันนี้วันเกิด
(อยากโทรไปขอคำอวยพรจากพี่บอมจริงๆ)
 
มีทั้ง
พวกที่อวยพรผ่านสเปซ
อวยพรผ่านเอ็มเอสเอ็น
อวยพรผ่านโทรศัพท์
ขอบคุณมากมาย
 
ขอให้ทุกอย่างที่ทุกคนขอเป็นจริง
และสะท้อนกลับไปหาคนที่อวยพรทุกคน
(ใครอวยพรไม่จริงใจ มึงตาย กรั๊กๆๆๆ)
 
ตัดผมละ เหมือนไม่ตัดเลยกู
June 28

อ่านก็ได้ไม่อ่านก็ได้

เราเป็นคนประเภทที่ว่า
ถ้ารักษาสัญญาไม่ได้ จะไม่สัญญา
ซึ่งปกติแล้วก็ทำไม่ได้จริงๆ
สัญญาที่เคยพูดแล้วทำได้
ถ้าจำไม่ผิดมีเรื่องเดียว
คือจะไว้ผมไว้อาลัยให้คาซึกิหนึ่งปี
ไม่ทำสี ไม่ตัด ไม่อะไรเลย(แต่สระผมนะยะ)
แล้วก็ทำได้จริงๆ
 
ตอนนี้ไอ้ที่สัญญาไว้
ทำไม่ได้อีกเรื่องแล้ว
เคยเขียนนะ
มีเอนทรี่นึงบอกว่า
จะเขียนเรื่องโอ๊ตอันนั้นเป็นครั้งสุดท้าย
 
กูทำไม่ได้ละ
 
พรุ่งนี้วันเกิดกู
หวังว่าครั้งนี้สะญญาไปจะทำได้
อันนี้เป็นเอนทรี่สุดท้ายจริงๆที่จะเขียนถึงมัน
 
เหมาะสำหรับผู้ที่ชาชินกับนิสัยกู
กับปากอันหมาๆของกู
รับไม่ได้ไม่ต้องอ่าน
ไม่ได้ขอร้อง ไม่ได้กราบตีนให้อ่าน
 
กูไม่เคยคิดว่า รักแท้แพ้ระยะทาง
แต่มันก็เป็นจริง
ก็รักแท้ที่มีให้แค่ข้างเดียวน่ะ
มันใช่ความรักซะที่ไหนล่ะ
มันก็รักข้างเดียวน่ะสิ
 
ตอนแรกที่เจอโอ๊ต คือตอนที่มันเล่นงานเจวินเทอร์
กูไม่สนใจหรอก ไปดูก็ไอ้กิ ไปดูเพื่อน
ตอนแรกที่ได้คุยกัน
คือกิแนะนำว่า นี่พี่โอ๊ต สต๊าฟบาสตาร์ดอีกคน
ตอนสุดท้ายที่เจอ คือตอนที่มันมาส่งเรากับครอบครัวเรา
ตอนสุดท้ายที่ได้คุย
คือเราโทรไป แล้วมันบอกว่าแดกยา คุยไม่สะดวก และ โทสับไม่ดี
"โหลๆ อะไรวะ"
นี่ไง จำแม่นเว่อร์
ตอนนั้นยังขำตัวเอง
ถ้าเกิดหลังจากนั้น กูตาย โอ๊ตตาย แม่งไม่โรแมนติกเลย คำสุดท้ายเนี่ย
 
อ่ะ
แค่นี้แหละ
 
ตอนนี้รู้สาเหตุแล้ว เจ็บนิดหน่อย
แต่รู้สึกดีขึ้นเยอะ
หลายเรื่องที่เกิดมันเป็นเพราะกูเอง
แต่การเลือกแก้ปัญหาแบบโอ๊ต มันผิดนะกูว่า
 
สรุปแล้ว กูดูคนผิดไปจริงๆ
 
โอ๊ตเคยบอกว่า ไม่ใช่เรื่องผิดที่คบกับแนฟ
แต่กูขอบอกว่า กูผิดที่เลือกคบมึง กูเสียใจมากที่คบมึง
กูไม่น่าคบกับมึงเลยโอ๊ต
ที่เคยขอบคุณที่รักกันไปเนี่ย
ไม่น่าพูดออกมาเลย
พูดให้คนอย่างมึงเนี่ย กูรู้สึกแย่มากเลย
 
เอนทรี่นี่
ออกจะแนวเรื่องส่วนตัว
แต่ก็อย่างว่า
I-Nav's Story นี่นะ
 
ประจานคนผ่านพื้นที่กูไม่ผิดนะ
สำหรับคนไม่แมนอีกสองคน ขอเมลล์ไปหาดีกว่า
 

Nav's space

พื้นที่ของNav

Nav

ขาวดำเหมือนรูปงานศพดี
Photo 1 of 22